تحقيق 1 . در بيت اول به جاى « لك » در ديوان الحلاج « فيك » آمده است . و به جاى « ظنى » « عقلى » ضبط است . 2 . احمد بن ابى الفتح بن عاصم بيضاوى گويد : از حلاج شنيدم كه بر يكى از شاگردان خود املا مىكرد كه : « خداوند متعال ذاتى واحد و قائم به نفس و در قدم و ربوبيّت از ديگران منفرد و يكتاست چيزى و كسى با او در نياميزد و در مكان و زمان نگنجد ، انديشه او را درنيابد و چشم او را نبيند و سستى به او نرسد . » آنگاه گفت : « اى فرزند ، قلب و زبان خود را از فكر و ذكر خدا باز دار و آن را به سپاسگزارى دايمى از او به كار گير ، چه انديشه در ذات و صفات خدا و سخن راندن در اثبات وى گناهى بزرگ و تكبرى بس عظيم است . » ( تراژدى حلاج در متون كهن ، ص 92 )